۱۹ دی؛ روزی که محاسبات شیطان فروریخت.

تاریخ، صحنه‌ی تقابل محاسبات است؛ آوردگاهی که در آن، یک سوی میدان با تکیه بر قدرت مادی و ظواهر فریبنده، دچار خطاهای راهبردی می‌شود و سوی دیگر، با اتکا به سنت‌های الهی و نیروی ایمان، مسیری را می‌پیماید که به‌ظاهر محال می‌نماید. قیام ۱۹ دی سال ۱۳۵۶ قم، بیش از آنکه یک سالروز تاریخی باشد، یک کلاس درس عمیق برای فهم این تقابل است؛ نقطه‌ی آشکار شدن یک توهم بزرگ و سرآغاز یک حقیقت معجزه‌آسا. در این روز، محاسبات طاغوت و اربابانش فروریخت و منطق الهی انقلاب، برتری خود را به اثبات رساند.

معادله‌ی دشمن: توهم جزیره‌ی ثبات

دشمنان ملت ایران، از دیرباز تا امروز، همواره در شناخت این ملت و سرچشمه‌های قدرتش دچار اشتباه محاسباتی بوده‌اند. اوج این خطای راهبردی را می‌توان در روزهای منتهی به ۱۹ دی مشاهده کرد. تنها ۹ روز پیش از این قیام تاریخ‌ساز، جیمی کارتر، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، در تهران مستِ قدرت خود و رژیم دست‌نشانده‌اش، ایران را «جزیره‌ی ثبات» نامید. این تعبیر، عصاره‌ی محاسبات جبهه‌ی استکبار بود:

محاسباتی که تنها متغیرهای مادی، سرنیزه، سازمان‌های امنیتی مخوف و حمایت‌های بی‌دریغ خارجی را می‌دید و از اقیانوس خروشان ایمان و اراده‌ی ملت غافل بود.

بر اساس همین تحلیل غلط، رژیم طاغوت، با پشت‌گرمی به آمریکا، طرحی حساب‌شده را برای شکستن قداست و محوریت امام خمینی (ره) آغاز کرد. هدف، یک اهانت ساده در روزنامه‌ای کثیرالانتشار نبود؛ بلکه می‌خواستند مرکزیّت نهضت و محور و مرکز نیروبخش این حرکت را با این کار از بین ببرند. آن‌ها با محاسبات شیطانی خود، گمان می‌کردند با ترور شخصیت رهبر نهضت، می‌توانند ریشه‌هایی را که در اعماق جان ملت دوانده بود، بخشکانند. آن‌ها قدرت مردم را به هیچ انگاشتند و بر توان سرکوب خود مغرور بودند. این، نهایت درک و محاسبه‌ی آن‌ها بود.

معادله‌ی انقلاب: بصیرت، اقدام به‌هنگام و نصرت الهی

اما در مقابل این معادله‌ی مادی، منطق دیگری حاکم بود. مردم قم، صرفاً یک مقاله توهین‌آمیز را ندیدند؛ بلکه با بصیرتی الهام‌گرفته از مکتب امام، عمق این قضیه و بخش پنهانی این توطئه را احساس کردند. آن‌ها فهمیدند که این حرکت، آغازی بر یک هجمه‌ی همه‌جانبه برای خاموش کردن صدای اسلام و استقلال است. این بصیرت، به «احساس تکلیف» و «سرعت عمل» منجر شد. هنر مردم قم این بود که فریضه را در اول وقت آن به جای آوردند. اگر درنگ می‌کردند و اگر به تردید می‌افتادند و اگر خطر را به جان نمی‌خریدند، چه بسا آن توطئه ادامه می‌یافت و تاریخ به‌گونه‌ای دیگر رقم می‌خورد.

این حرکت خودجوش که از ایمان ملتی بصیر و شجاع نشأت گرفته بود، تمام محاسبات دشمن را برهم زد. توطئه‌ی آن‌ها علیه خودشان تمام شد و به تعبیر قرآن کریم، «فَالَّذینَ کَفَروا هُمُ المَکیدون»[۱]؛ آن‌ها که نقشه کشیدند، خود در دام نقشه‌ی خویش گرفتار آمدند. اهانت به امام، به‌جای آنکه جایگاه ایشان را تضعیف کند، محبت او را در دل‌ها شعله‌ورتر ساخت و رابطه‌ی امت و امام را مستحکم‌تر نمود. قیام خونین قم، جرقه‌ای شد که به انبار باروت خشم مقدس ملت افتاد و سلسله‌ی اربعین‌ها را از تبریز تا یزد و سراسر ایران به راه انداخت و طومار رژیمی را در هم پیچید که ابرقدرت‌ها آن را تکیه‌گاه اصلی خود در منطقه می‌دانستند.

این همان معجزه‌ای بود که امام راحل، با محاسبات الهی خود، آن را پیش‌بینی می‌کرد و در همان روزهای سرکوب و خفقان، با اطمینان «نوید پیروزی» می‌داد. محاسبه‌ی امام، متکی به قدرت مردم، ایمان الهی و بصیرت بود؛ و محاسبه‌ی دشمن، متکی به ارتش و ساواک و آمریکا. تاریخ نشان داد کدام محاسبه صحیح بود!

تداوم خطای محاسباتی: درسی که دشمن نیاموخت.

شگفت آنکه این خطای محاسباتی، یک اشتباه مقطعی نبود، بلکه یک ضعف ذاتی و مستمر در جبهه‌ی دشمن است. آن‌ها پس از چهل و چند سال، هنوز ملت ایران را نشناخته‌اند. آنان نمی‌فهمند که پایه‌ی اقتدار این نظام، مردم هستند؛ مردمی که علی‌رغم همه‌ی سختی‌ها، در لحظات خطر، محاسبات آن‌ها را نقش بر آب می‌کنند. نمی‌فهمند که اقتدار نظامی این کشور، درون‌زاست و متکی به غیر نیست. درک نمی‌کنند که وجود رهبری حکیم و بصیر که در تلاطم‌ها دچار اختلال محاسباتی نمی‌شود، چه سرمایه‌ی عظیمی است. و بالاتر از همه، از درک عامل کلیدی «نصرت الهی» عاجزند که چگونه ملتی را در برابر این حجم از توطئه، سربلند و پیروز نگاه داشته است.

از فتنه‌ی ۸۸ و خلق حماسه‌ی ۹ دی که از جنس همان قیام ۱۹ دی بود، تا جنگ های تحمیلی[۲] و امروز در جنگ ترکیبی و شناختی، دشمن همواره برآوردی غلط از توانایی و تاب‌آوری ملت ایران داشته و هر بار با سیلی محکم‌تری مواجه شده است. آنان همچنان با ابزار تبلیغات و جنگ روانی، می‌کوشند مردم را از صحنه خارج کنند، میان صفوفشان اختلاف بیندازند و آنان را از آینده مأیوس سازند؛ غافل از آنکه این ملت در مکتب ۱۹ دی آموخته است که حضور به‌هنگام در میدان، هر توطئه‌ای را خنثی و هر محاسبه‌ای را باطل می‌کند.

قیام ۱۹ دی، تنها یک برگ از تاریخ نیست؛ بلکه شناسنامه‌ی بصیرت و شجاعت ملتی است که آموخته است در لحظات تعیین‌کننده، با توکل به خدا و تکیه بر قدرت حضور خود، محال‌ها را ممکن سازد و ثابت کند که همواره «یَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ».

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱-سوره مبارکه طور،آیه ۴۲

۲-جنگ تحمیلی هشت ساله صدام علیه ایران و جنگ تحمیلی دوازده روزه اسرائیل علیه ایران